General history of dogs. {Article written by Wadkar Yash}

 या जगाच्या माणसाच्या वस्तीच्या अगदी सुरुवातीच्या काळात त्याने आमच्या आधुनिक कुत्राचा एक आदिवासी प्रतिनिधीचा मित्र आणि सहकारी बनविला होता आणि त्याला वन्य प्राण्यांपासून संरक्षण करण्याच्या मदतीच्या बदल्यात, आणि आपल्या मेंढरांची आणि बक guard्यांची काळजी घेताना, त्याने त्यास आपल्या घरात राहणारा एक कोपरा, त्याच्या अन्नाचा वाटा दिला, आणि त्यावर विश्वास ठेवू आणि त्याची काळजी घेतली. बहुधा हा प्राणी असामान्यपणे सभ्य सॅक, किंवा त्याच्या साथीदारांकडून जंगली मारॉडिंग पॅकवरुन परक्या आसपासच्या ठिकाणी निवारा घेण्याऐवजी थोडासा रोग होता. सुरुवातीला शिकारी घरी आणल्या जाणा some्या काही असहाय्य पिल्लांच्या प्रसंगी महिला आणि मुलांचे पालनपोषण करण्यासाठी भागीदारीची शक्यता चांगली कल्पना करू शकते. घरात खेळलेले कुत्रे त्यांच्यासाठी मुलांचे क्रीडांगण म्हणून ओळखले जायचे आणि कुटूंबाचे सदस्य म्हणून मानले जात असे.

 जगातील बहुतेक सर्व भागांमध्ये कुत्रा कुळातील कुत्रा सापडला आहे, फक्त एक अपवाद म्हणजे वेस्ट इंडियन बेटे, मॅडगास्कर, मलयान द्वीपसमूह, न्यूझीलंड आणि पॉलिनेशियन बेटांचे पूर्व बेट कुत्रा, लांडगा किंवा कोल्हा एक वास्तविक आदिवासी प्राणी म्हणून अस्तित्वात आहे. प्राचीन ओरिएंटल देशांमध्ये आणि : सुरुवातीच्या मंगोलियन लोकांमध्ये शतकानुशतके कुत्रा राक्षस आणि उपेक्षित राहिला. आज रस्त्याच्या कडेला आणि प्रत्येक पूर्वेकडील शहराच्या भिंतीखाली तो ढेकूळ, लांडगा आणि लांडगा सारखे शेंडे फिरवत आहे. यास मानवी सहकार्यात आकर्षित करण्याचा किंवा ते सुसंस्कृतपणा करण्याचा प्रयत्न केला गेला नाही. आम्ही अश्शूर आणि इजिप्तच्या उच्च सभ्यतांच्या नोंदी तपासण्यापर्यंत येत नाही की आपल्याला कुत्र्यासारखे काही वेगळे प्रकार सापडतात.

 पॅलेस्टाईनमध्ये या कुत्र्याचे फार कौतुक झाले नाही आणि जुन्या आणि नवीन करारातही “अशुद्ध प्राणी” म्हणून तिरस्कार व तिरस्कार म्हणून सामान्यपणे बोलले जाते. नोकरीच्या पुस्तकातील मेंढीच्या कानाचा अगदी परिचित संदर्भ “परंतु आता जे माझ्यापेक्षा लहान आहेत त्यांनी माझा उपहास केला आहे, ज्यांच्या वडिलांनी मला माझ्या कळपातल्या कुत्र्यांकडे दुर्लक्ष करायला लावले असते.” हे दुर्लक्ष करण्याच्या सूचनेशिवाय नाही आणि हे महत्त्वपूर्ण आहे की मनुष्याचा एक मान्यता प्राप्त सहकारी म्हणून कुत्र्यासंबंधीचा एकमेव बायबलसंबंधी उल्लेख टोबिटच्या पुस्तकाच्या पुस्तकात (व्ही. 16) आढळतो, "म्हणून ते दोघे बाहेर गेले आणि त्यांच्याबरोबर त्या तरुण माणसाचा कुत्रा."

 कुत्र्याच्या निरनिराळ्या जातींची संख्या आणि त्यांचे आकार, बिंदू आणि सामान्य देखावा यांच्यातील भिन्नता ही एक अशी तथ्य आहे ज्यामुळे त्यांचा असा विश्वास ठेवणे कठीण होते की त्यांच्याकडे एक सामान्य वंश असू शकतो. एक मास्टिफ आणि जपानी  आणि फॅशनेबल , सेंट  आणि सूक्ष्म ब्लॅक आणि टॅन टेरियर यांच्यातील फरकांबद्दल विचार करतो आणि सामान्य वंशजातून खाली आल्याच्या संभाव्यतेचा विचार करण्यास विचलित होतो. तरीही शायर घोडा आणि शेटलँड पोनी, शॉर्टॉर्न आणि केरी गुरे, किंवा पॅटागोनियन आणि पिग्मी यांच्यात फरक असला तरी नाही. आणि अभ्यास केलेल्या निवडीद्वारे सर्व प्रकारचे कुत्रा प्रजातींना प्रकार आणि आकाराचे उत्पादन करणे किती सोपे आहे हे माहित आहे.

 हा प्रश्न योग्यरित्या समजण्यासाठी प्रथम लांडग आणि कुत्रा मधील संरचनेची ओळख विचारात घेणे आवश्यक आहे. संरचनेच्या या ओळखीचा अभ्यास दोन प्राणीांच्या ओसिअस सिस्टम किंवा सांगाड्यांच्या तुलनेत केला जाऊ शकतो, जे एकमेकांशी इतके अगदी जवळून साम्य असतात की त्यांची स्थानांतर सहजपणे सापडणार नाही.

 कुत्र्याच्या मणक्यात गळ्यातील सात कशरख, मागच्या बाजूला तेरा, कंबरडे सात, तीन पवित्र कशेरुका आणि शेपटीमध्ये बावीस बावीस असतात. कुत्रा आणि लांडगा दोघांमध्ये तेरा जोड्या आहेत आणि नऊ खरा व चार खोटे आहेत. प्रत्येकाला बत्तीस दात आहेत. त्या दोघांकडे पाच समोर आणि चार मागची बोटं आहेत, तर बाहेरून सामान्य लांडग्याकडे इतके मोठे, बेअर हाडे कुत्राचे स्वरूप इतके आहे की त्यातील एकाचे वर्णन दुस other्यासाठी उपयुक्त ठरेल.

 किंवा त्यांच्या सवयी वेगळ्या नसतात. लांडगाचा नैसर्गिक आवाज हा एक मोठा आवाज आहे, परंतु कुत्र्यांसह बंदिवासात तो भुंकणे शिकेल. तो मांसाहारी असूनही, तो भाज्या खाईल आणि आजारी पडल्यावर तो घास घेईल. पाठलाग करताना लांडग्यांचा एक तुकडा पक्षांमध्ये विभागला जाईल, एकाच्या खाणीचा मागोवा घेतल्यानंतर, दुसरे प्रयत्न मागे घेण्यास थांबवण्याचा प्रयत्न करेल, लक्षणीय रणनीतीचा अभ्यास करेल, असे गुण आमच्या क्रीडा कुत्रे आणि टेरियर्सद्वारे दर्शविले जातात तेव्हा संघांमध्ये शिकार करणे.

 कॅनिस ल्यूपस आणि कॅनिस परिचित यांच्यात साम्य असणे हा आणखी एक महत्त्वाचा मुद्दा आहे की दोन्ही प्रजातींमध्ये गर्भधारणेचा काळ साठ-तीस दिवसांचा आहे. लांडग्याच्या कचर्‍यामध्ये तीन ते नऊ चौकोनी तुकडे आहेत आणि एकवीस दिवस ते अंध आहेत. ते दोन महिन्यांपर्यंत शोषून घेत आहेत, परंतु त्या शेवटी ते त्यांच्या धरणातून किंवा त्यांच्या शेजा .्याने त्यांच्यासाठी विचलित केलेले अर्धे-पचलेले मांस खाण्यास सक्षम आहेत.

 सर्व प्रदेशातील मूळ कुत्री आकार, रंग, फॉर्म आणि त्या प्रदेशातील मूळ लांडगाच्या सवयीने जवळपास अंदाजे आहेत. या सर्वात महत्वाच्या परिस्थितीत केवळ योगायोग म्हणून पाहिले जाण्याची बरीच उदाहरणे आहेत. सर जॉन रिचर्डसन यांनी १29 २ in मध्ये लिहिले की “उत्तर अमेरिकन लांडगे आणि भारतीयांचे घरगुती कुत्रा यांच्यात साम्य इतके मोठे आहे की लांडग्याचे आकार आणि शक्ती यातच फरक आहे.

 असे सूचित केले गेले आहे की कुत्राच्या ल्युपिन रिलेशनशिपविरूद्ध एक विसंगत युक्तिवाद ही आहे की सर्व घरगुती कुत्री भुंकतात, तर सर्व वन्य कॅनिडे फक्त त्यांच्या भावना व्यक्त करतात. परंतु येथे अडचण जितकी दिसते तितकी मोठी नाही, कारण आपल्याला माहित आहे की सळसळ, वन्य कुत्री, आणि पिल्लांनी पिल्लांना पिल्ले सहज मिळण्याची सवय लावली आहे. दुसरीकडे, पाळीव कुत्री भुंकण्याची परवानगी देतात, भुंकणे कसे करावे हे विसरतात, तर असे काही लोक अद्याप असे शिकलेले नाहीत की त्यांनी स्वत: ला व्यक्त करावे.

 भुंकण्याच्या सवयीची अनुपस्थिती किंवा अनुपस्थिती कुत्राच्या उत्पत्तीसंदर्भात प्रश्न निर्णय घेताना युक्तिवाद म्हणून मानली जाऊ शकत नाही. हे अडखळण अखेरीस अदृश्य होते आणि डार्विनशी सहमत होण्याच्या स्थितीत आपण राहतो, ज्याचा शेवटचा अनुमान असा होता की “जगातील पाळीव कुत्री लांडग्यांच्या दोन चांगल्या प्रजाती (सी. ल्युपस आणि सी. लाट्रान) मधून खाली आल्या आहेत हे फार संभव आहे.” आणि दोन किंवा तीन अन्य संदिग्ध लांडग्यांपैकी संशयित प्रजाती, म्हणजे युरोपियन, भारतीय आणि उत्तर आफ्रिकन; कमीतकमी एक किंवा दोन दक्षिण अमेरिकन कॅनिन प्रजातींमधून; कित्येक जाती किंवा जातीच्या जातीचे; आणि कदाचित एक किंवा अधिक नामशेष प्रजातींमधून ”; आणि त्यांचे रक्त, काही प्रकरणांमध्ये एकत्र मिसळले गेले आहे, आमच्या घरगुती जातींच्या नसा मध्ये वाहते.

By Wadkar Yash Vinod